Για ένα σωματείο μαζικό, διεκδικητικό, δημοκρατικό!
Δύο χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και ο κλάδος της Μελέτης και της Κατασκευής συνεχίζει την ιλιγγιώδη ανάπτυξη, με τις μεγάλες εταιρείες να συγκεντρώνουν έργα και κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων, ενώ την ίδια στιγμή οι μισθοί μας παραμένουν καθηλωμένοι, τα deadlines και οι υπερωρίες δίνουν και παίρνουν, και οι εργατικές δολοφονίες είναι περισσότερες από ποτέ. Ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα στοπ σε όλα αυτά, να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες και να πάρουμε από τα κέρδη τους!
Στα χρόνια που πέρασε το ΣΜΤ έδωσε σημαντικές μάχες, μπήκε μπροστά για τις απολύσεις συναδέλφων και διοργάνωσε μια σειρά από κλαδικές απεργίες για την διεκδίκηση Συλλογικής
Σύμβασης εργασίας. Παρόλα αυτά θεωρούμε ότι σε καμία περίπτωση δεν έχουμε εξαντλήσει τις δυνατότητες μας ως Σωματείο για να οδηγηθούμε σε ένα νικηφόρο αγώνα και να
υπογράψουμε την ΣΣΕ που έχουμε ανάγκη. Από την εμπειρία των τελευταίων χρόνων φάνηκε ότι θα πρέπει το σωματείο να κινηθεί σε μια πιο αγωνιστική κατεύθυνση, όπως δηλαδή και
στο παρελθόν όταν και κατάφερε να υπογράψει ΣΣΕ. Χρειάζεται το σωματείο να ξεφύγει από μια λογική που δεν ασκεί πίεση στην εργοδοσία και κάνει σπασμωδικά και αποκομμένα βήματα. Η τακτική αυτή είναι τουλάχιστον αναποτελεσματική, ιδιαίτερα τώρα που η ανοδική πορεία του κλάδου δημιουργεί τις πιο ευνοϊκές συνθήκες ώστε να υπογράψουμε μια Σύμβαση που θα μας εξασφαλίζει πραγματική βελτίωση των όρων εργασίας μας και θα κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας. Συνθήκη που δεν θα διαρκέσει για πάντα, και οφείλουμε να την εκμεταλλευτούμε.
Μπροστά στις επικείμενες εκλογές του ΣΜΤ, η Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών επιδιώκει να ανοίξει πλατιά η συζήτηση για την αναγκαίο αναπροσανατολισμό, τη δράση και τη λειτουργία και του Σωματείου ώστε να μπορέσει να συμβάλλει αποτελεσματικά στα κρίσιμα ζητήματα της περιόδου. Για να αλλάξει ρότα το Σωματείο σε πιο αγωνιστική κατεύθυνση, να συγκρουστεί πραγματικά με την εργοδοσία, να εμπλέξει όλους τους συναδέλφους και να υπερασπιστεί τα δικαιώματα τους.
Αυτή την περίοδο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρωτόγνωρο κύμα ανατιμήσεων και ακρίβειας. Οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης, στα νοίκια, στην ηλεκτρική ενέργεια και τα καύσιμα συνεχώς αυξάνονται. Την ίδια στιγμή, τα κέρδη των εταιρειών του κλάδου αυξάνονται, η κατασκευαστική και μελετητική δραστηριότητα ανεβαίνει, ενώ δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης διοχετεύτηκαν στο κατασκευαστικό
κεφάλαιο την ίδια ώρα που οι μισθοί μας παραμένουν καθηλωμένοι. Σε αυτές τις συνθήκες, ο αγώνας για υπογραφή αξιοπρεπούς Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας αποκτά
αναβαθμισμένη σημασία. Είναι ο μόνος που μπορεί να ανοίξει ένα δρόμο ελπίδας σε ένα κλάδο που οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια χτυπήθηκαν σε ακραίο βαθμό.
Καθοριστικό ζήτημα για όλο το εργατικό κίνημα είναι το μπλοκάρισμα και η ανατροπή της
αντεργατικής επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ και της εργοδοσίας. 13ώρο, Ν. Χατζηδάκη και η πρόσφατη «Κοινωνική Συμφωνία» (που προσπαθεί να εξαπατήσει τους εργαζόμενους
ότι δήθεν διευκολύνονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις) είναι μερικά μόνο από τα πρόσφατα σημαντικά πλήγματα στην εργατική τάξη. Η επίθεση αυτή επιδιώκει μια αντιδραστική τομή στρατηγικής σημασίας υπέρ του κεφαλαίου, με καταπάτηση των
εργασιακών δικαιωμάτων, ποιοτική μεταστροφή της σχέσης μισθών/κερδών και υποθήκευσης της συνδικαλιστικής δράσης. Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και η δημιουργία ενός άλλου δρόμου που θα δημιουργεί γεγονότα, θα κάνει
κινητοποιήσεις, θα διεκδικεί, θα απεργεί χωρίς να εγκλωβίζεται στην αναμονή και στο πρόγραμμα εκτόνωσης του υποταγμένου συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ, είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Για την ισότιμη συνεύρεση, την συσπείρωση και το συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων ειδικά στον κρίσιμο ιδιωτικό τομέα. Για να έχουμε νίκες, ανατροπές αντιλαϊκών νόμων, κατακτήσεις.
Σε μια περίοδο που η απειλή γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης είναι πιο έντονη από
ποτέ το μαχόμενο εργατικό κίνημα δεν μπορεί παρά να παλέψει στο σήμερα για την
αποτροπή του πολέμου, την ειρήνη, την απεμπλοκή της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, την ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την
ΕΕ. Την ίδια στιγμή που οι «μεγάλοι» του κλάδου τρίβουν τα χέρια τους, καθώς η πολεμική οικονομία, τους τροφοδοτεί με έργα μεγάλης κλίμακας και εγγυημένης χρηματοδότησης, ενώ
και οι «μικροί» κάνουν τα στραβά μάτια στις μπίζνες με τα αιματοβαμμένα ισραηλινά funds, το ΣΜΤ δεν μπορεί να μείνει αμέτοχο. Δεν πολεμάμε και δεν δουλεύουμε για τους πολέμους
του κεφαλαίου, θέλουμε λεφτά για παιδεία υγεία και κοινωνική πρόνοια και όχι για rafal και belharra.
Για μια ζωντανή λειτουργία του ΣΜΤ με μορφές εργατικής δράσης και αλληλεγγύης, με ουσιαστικές γενικές συνελεύσεις, με πλατιές εξορμήσεις, με συλλογική οργάνωση των αγώνων. Η ύπαρξη θεματικών ομάδων δουλειάς, επιτροπών για την υλοποίηση των δράσεων, οι συσκέψεις για ειδικά θέματα, μπορούν να συμβάλλουν στην ενεργοποίηση περισσότερων συνάδελφων, κόντρα στο μαράζωμα και στην αδρανοποίηση του σωματείου που οδηγεί η γραμμή της ΕΣΑΚ-ΠΑΜΕ.
Για να συνεχίσει το ΣΜΤ να στηρίζει κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα και κάθε μάχη, ανεξάρτητα από την πολιτική άποψη και τοποθέτηση, χωρίς «προϋποθέσεις» και
«προαπαιτούμενα», με μοναδικό γνώμονα την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.
Για να μπουν ψηλά στην ατζέντα του ΣΜΤ οι αγώνες των γυναικών, μεταναστριών και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Για την οργάνωση της παρέμβασης ενάντια στην έμφυλη καταπίεση, την ανισότητα, τη βία και τον σεξισμό.
Η πάλη για λαϊκές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα ενάντια στις απαγορεύσεις και την περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων, την άκρατη βία της αστυνομίας και την καταστολή των αγώνων. Ενάντια στα φασιστικά κατακάθια και τα αφεντικά τους.
Σε αυτή την βάση σας καλούμε να ανοίξουμε τη συζήτηση, να βρούμε δρόμους συσπείρωσης και αγωνιστικής συμπόρευσης. Η πρόσκληση απευθύνεται σε εργαζόμενες και εργαζόμενους του κλάδου, σχήματα του ΣΜΤ, εργατικές συλλογικότητες, αγωνιστές και αγωνίστριες, που ενδιαφέρονται για μια κοινή συζήτηση και παρέμβαση μπροστά στις
εκλογές του ΣΜΤ.